Femke naar Aberdeen op vrijdag 14 en zaterdag 15 september 2012

 

Gisteren hebben we Femke naar het station in Tynset gebracht. Van hieruit is ze met de trein (14.56 uur)  naar Hamar gegaan en overgestapt op de trein naar Gardermoen. Daarna met de taxidienst van Gardermoen Bed and Breakfast naar haar overnachtingsplaats. Daar was ze dus tegen half acht.
Na een avondmaaltijd lekker douchen en naar bed.
Vandaag ontbijten en daarna met de taxi terug naar Gardermoen ( 10.00 uur). Bagage afgegeven en door de douane. Vlucht was gepland om 11.55 uur maar vertrok iets te laat en was dus ook iets later op Schiphol.
Vandaar weer door de douane aangezien Schotland geen Schengenland is. Dus kom je langs de Mac Donalds en dan neem je natuurlijk een mac-kroket.
Daarna op het vliegtuig naar Aberdeen.
Door het tijdsverschil vertrek je om 16.20 uur vanuit Schiphol en kom je om 16.50 uur aan in Aberdeen.

Heel veel succes in Aberdeen en we hopen dat je je weblog goed bij gaat houden.
                                         
                                                http://femkevangastel.waarbenjij.nu/

Zoals jullie zien loopt ze met een mitella oftwel een sling zoals ze hier zeggen.
Afgelopen dinsdag is ze in het huis van Mel en Nigel van de trap gegleden en hierbij is haar schouder uit de kom gegaan. Net die schouder waar het al drie keer eerder mee was gebeurd en waar ze ook aan geopereerd is. Deze keer schoot hij er naar voren uit en was binnen een paar minuten ook weer terug gelukkig. Wel pijn en schrik en dus naar het ziekenhuis in Tynset. Foto's gemaakt en na heel lang wachten kreeg ze te horen dat er niets verder beschadigd was. Indien het echter weer een keer gebeurd zal ze toch weer geopereerd moeten worden.
Het inpakken van de koffers was dit keer dus wat moeilijker en pijnlijker. Aangezien ze voor een extra stuk bagage geboekt had was het reizen naar Gardermoen ook wat moeilijker.
Gelukkig kreeg ze hulp met in en uit de trein stappen, alhoewel het in Hamar wat moeizamer ging.
Toen ze vanochtend op Gardermoen was kreeg ze te horen dat ze maar voor 1 stuks bagage geboekt had. Gelukkig had ze gisteren nog haar reservering geprint en daar stond op dat ze twee stuks mee mocht nemen.
Op Schiphol hoeft ze haar bagage niet op te halen, dit verzorgt KLM, omdat de vlucht in 1 keer geboekt is. Scheelt gelukkig ook weer.
Als het goed is wordt ze in Aberdeen opgehaald door een medestudent en kan ze daar weer hulp vragen.

Een aantal dingetjes

Zaterdag 1 september , zo tegen half vijf, hebben we Femke afgezet bij Mel en Nigel en zijn Peter en ik doorgereden naar Vingelen. Hier werd door westerngate een indonesisk middag georganiseerd.

 

 

Bij aankomst werden we begroet door Colinda, die bij de kassa zat. Matjo stond achter de bar om op te scheppen en Hein, Daniëlle en Eleonie stonden in de keuken. Remco liep rond om op te ruimen.
Matjo heeft voor ons opgeschept en daarna zijn we aan tafel gaan zitten bij een nederlandse die al meer dan dertig jaar in Noorwegen woont, getrouwd is met een noor en die nederlands met een accentje spreekt. Ook Tove en Ola waren er en we hebben nog diverse andere noorse bekenden gezien.
Jammer genoeg was de Nasi goreng niet erg kruidig en dus niet erg indisch. We hebben echter voor de rest lekker gegeten en zeer zeker ook genoten van al die lekkere toetjes die bij het buffet stonden.
We hebben ook nog lekker gekletst met Tonny en Miranda en de kids. Tegen het einde kwamen ook Dennis,Mel,Nigel en Femke aanwaain. Dit, omdat Dennis eerst had moeten melken en dat gaat voor.
Nigel heeft nog met Peter gepraat en tegen half elf zijn we naar huis gereden.

Dinsdag 4 september is Femke met de trein van Tolga naar Gardermoen gegaan en van daaruit met het vliegtuig naar Schiphol. Daarna trein naar Rotterdam CS alwaar mijn lieve broer haar op is komen halen.(Later bleek dat hij door zijn werkgever naar de dokter gestuurd was en daarna naar het ziekenhuis. Gelukkig is er met zijn hart niets aan de hand. Wordt vervolgd)
Woensdags is ze met de trein naar Maastricht gegaan waar ze opgehaald werd door Nienke,Jhon en Yore.

 

 

 

Na eerst wat gedronken te hebben op het terrasje aan de overkant van het station zijn ze door Maastricht heen gelopen. Daar heeft Femke van Jhon en  Nienke twee spijkerbroeken en een heel leuk topje gekregen.

Femke met het desbetreffende topje op het strand in Aberdeen op 18 september 2012.

Ook hebben ze wat boodschappen gedaan voor ons. Bedankt daarvoor.
Daarna naar de Brouwersweg gelopen en gegeten. En nog een foto van Yore en zijn papa gemaakt en eentje van Yore alleen.

Femke heeft ook nog een puzzel gekregen van Nienke en Jhon en deze heeft ze in Øversjødalen in elkaar gezet. Ze was nog niet helemaal klaar toen ze nar Aberdeen ging maar ik heb hem toen afgemaakt.

Donderdags hebben Nienke,Jhon en Yore Femke weer op de trein gezet, deze keer naar Roosendaal. Daar is ze bij mijn vader geweest. Hij was naar de Kermis in Roosendaal geweest en had twee kaneelstokken gekocht. Die kreeg Femke mee voor haar en mij. Aangezien zij hem niet lekker vindt kon ze Peter blij maken. Daarna verder met de trein naar Rotterdam en de metro naar Spijkenisse.
Nog een gezellige avond in Spijkenisse en dan zit het er weer op.

Vrijdags naar de metro gebracht door Rinus en dan met metro, trein naar Schiphol. Na een vliegtochtje verder met de trein naar Tolga waar wij ze 's-avonds om 19.00 weer op komen halen.
Even een tochtje Nederland om haar kleine neefje te bewonderen en papa en mama te feliciteren.

Tripje naar St. Olavs Hospital in Trondheim

Afgelopen dinsdag 4 september vertrekken Peter en ik om 06.00 uur naar Trondheim. Peter zal daar onderzoeken krijgen  in het St. Olavs Hospital. Femke zal diezelfde dag naar Nederland vliegen en wij zetten haar dan ook op het station in Tolga op de trein naar Gardermoen.
Peter en ik vervolgen onze weg via Røros naar Støren en dan via de E6 naar Trondheim. Onderweg stoppen we om onze meegebrachte koffie te drinken en wat te eten. Het is slecht weer , dus we blijven maar in de auto zitten.
Tegen 10.00 uur arriveren we in Trondheim alwaar we eerst naar het hotel St. Olav gaan. We kunnen nog niet inchecken maar krijgen wel een parkeerkaart zodat we de auto daar kunnen laten staan. Het hotel St. Olav is het zogenaamde patiëntenhotel alwaar Peter  kan eten en overnachten. Tegen een kleine vergoeding ad Nkr 280 (€38.50)  kan ook ik daar bij Peter op de kamer overnachten.
We gaan lopend naar het hjerte-lunge-senteret, (hart en longen afdeling) en daar moeten we ons melden op de 4e etage. Na wat papieren ingevuld te hebben, worden we vriendelijk verzocht om te wachten. Het is best druk en je ziet elke keer dezelfde mensen weggaan en terugkomen. Tegen twaalf uur wordt Peter eindelijk binnen geroepen , maar zodra ze ziet dat hij nog geen bloed heeft laten prikken, zegt ze dat dat eerst moet gebeuren. Dus naar de 1e verdieping, melden en even wachten. Daarna terug naar boven maar daar moeten we gewoon weer gaan zitten en verder afwachten. Tegen twee uur is het dan eindelijk zover. Een verpleger neemt een ecg en neemt de bloeddruk en pols op. Tevens vertelt hij dat Peter zich de volgende dag om 07.30 uur moet melden bij dezelfde afdeling zodat de ablasjonbehandeling kan worden uitgevoerd. Daarna moeten we weer wachten en dan , tegen drieën , kunnen we naar de cardioloog. Deze bespreekt de hartritmestoornissen , de eerder gegeven electroshock, het feit dat Peter zich toen ongeveer een week veel fitter voelde en dat er inderdaad de volgende dag een behandeling zal volgen.
Tegen half vier zijn we dan eindelijk klaar en lopen we terug naar het hotel. Daar ontvangt Peter een vip-bandje , zetten we onze tassen op de kamer en kunnen we gaan eten. Het buffet is nl. tot 17.00 uur en we hebben eigenlijk ook wel erg veel honger.Tegen een bedrag van Nkr.195 (€ 27.00) kon ik alles nemen van het buffet.  Na het eten zijn we Trondheim ingelopen. Het is nog best lekker weer en we hebben nog wat foto's genomen.

Daarna hebben we nog lekker op de kamer gezeten en wat televisie gekeken.

Tegen tienen was het tijd om te gaan slapen. Het was ondertussen flink gaan waaien. We hebben redelijk goed geslapen , beide in een eenpersoonsbed.

Woensdagmorgen werden we om kwart over zes wakker en na een douche was het tijd om mijn spullen in de auto te zetten en kon ik gaan ontbijten. Peter moest nuchter blijven en mocht alleen zijn medicijnen met wat water innemen. Daarna naar het hospitaal en daar ging het nu snel. Peter werd opgehaald en ik ben terug naar het patiëntenhotel gegaan. Ik had dan wel geen kamer meer daar maar kon wel in de lobby zitten etc. Aangezien ik echter nog niet veel gegeten had ben ik eerst naar de eetzaal gegaan en heb daar wat gegeten en gelezen. Daarna wilde ik naar buiten maar het was heel slecht weer. Dus ben ik in de lobby gan zitten en heb wat gelezen. Tegen twaalf uur belde het hospitaal en ben ik daar naar toe gelopen. Binnendoor deze keer. Er is namelijk een bovengrondse verbinding tussen al de gebouwen op het hospitaalterrein. Peter lag op kamer 4225 en hij zag er goed uit. Alles was goed gegaan en hij moest nog tot een uur of drie plat blijven liggen. Ze zijn langs beide liezen naar het hart gegaan en hebben de ablasjonbehandeling uitgevoerd. Hij kreeg net een boterham met een glas melk toen ik aankwam.

De bloeddruk werd elk uur opgemeten , zo ook de hartslag. Tevens werden de wondjes bekeken. Ook werd het hart d.m.v. een kastje in de gaten gehouden. Om kwart over drie is het drukverband verwijderd , het infuus werd afgekoppeld en mocht hij uit bed om naar de wc te gaan. Tegen vieren kwam ook zijn warm eten en dat heeft hij lekker aan tafel opgegeten.

Daarna heb ik het hotel gebeld en werd me verteld dat ik daar die nacht niet kon blijven. Ze hadden een kamer voor me geboekt in het comforthotel. Ik ben dus binnendoor naar het hotel gelopen en van daaruit langs buiten naar het Comforthotel. Het was ontzettend slecht weer, het waaide en regende en ik was dus best wel nat toen ik in het Comforthotel aankwam. Ik kreeg een kamer op de 4e verdieping, aan de voorkant van het hotel. Wat een drukte is het toch in Trondheim, bussen in overvloed en allerlei ander soort verkeer. Tegen zessen was ik terug bij Peter en tegen zevenen kreeg Peter zijn avondboterham. Ik ben gebleven tot half negen en toen ben ik terug gelopen. Weer nat maar gelukkig niet zo erg. Nog even een chocolademelk getapt en daarna naar mijn kamer en wat televisie gekeken. Om tien uur ben ik gaan slapen en gelukkig had ik geen last van het lawaai van het verkeer.

Donderdagmorgen heb ik ontbeten , kreeg een rekening van Nkr. 960 (€132,50) en was ik tegen tienen bij Peter in het hospitaal. De cardiologe kwam om elf uur en zij vertelde dat alles goed was gegaan en dat Peter naar huis mocht. Hij kreeg een ontslagpapier en hij moet maandag naar de dokter in Tolga om zijn bloed te laten controleren. Over drie maanden naar Tynset naar de cardioloog voor controle. Aangezien Peter niet zelf terug mocht rijden kreeg ik een papier mee waarop stond dat ik mee had moeten komen. Hierdoor kan ik een vergoeding krijgen voor de hotelkosten. Dat is fijn want die laatste rekening was toch wel erg hoog. De verpleegster kwam om de naald van het infuus eruit te halen en het kastje voor de hartregistratie af te koppelen. Daarna aankleden en naar de auto. En toen terug richting Øversjødalen. Net voor Støren zijn we gestopt om wat te eten en in Røros zijn we gestopt om boodschappen te doen. In Tolga nog even naar de Coop en toen naar huis. Daar waren we tegen half zes. Bjørn Olav kwam al met Nana aangelopen, zij had ons gehoord en wilde naar huis. Dennis had  tijdens onze afwezigheid voor Sindre en Mickey gezorgd en wij zijn Bjørn Olav en Dennis dus zeer erkentelijk voor het feit dat onze dieren in goede handen waren.

Nu dus lekker weer thuis , morgen weer werken en dan is het weer weekeinde.

aurora borealis oftewel noorderlicht

Toen we zojuist buiten waren om Nana uit te laten verscheen er een witte streep in de lucht. Even later verscheen het noorderlicht. Het was fantastisch om te zien. Het duurde niet zo heel lang en natuurlijk hadden we geen fototoestel bij ons.
Hieronder heb ik wat informatie over het noorderlicht neergezet inclusief een foto.

Wat is noorderlicht

• Hoe ontstaat het

Het noorderlicht is een natuurkundig fenomeen dat ontstaat als elektrisch geladen deeltjes van de zon in de richting van de aarde worden geslingerd. Het licht ontstaat als de deeltjes in de dampkring van de aarde in botsing komen met gasatomen. Dit fenomeen kan alleen worden waargenomen bij de magnetische polen. Het poollicht op het noordelijk halfrond wordt ”aurora borealis” – noorderlicht genoemd. De naam van het poollicht op het zuidelijk halfrond is ”aurora australis” – zuiderlicht.

Mythen en sagen over het noorderlicht

Vroeger was het noorderlicht omgeven door mystiek en een bron van talloze mythen. Sommigen zagen in het noorderlicht een waarschuwing voor oorlog of pest, anderen schreven het licht toe aan overleden oude maagden. Het werd afgeraden om met witte lappen te zwaaien naar het noorderlicht, dan zou het licht boos kunnen worden en je van de aarde kunnen halen. Anderen geloofden juist dat het noorderlicht terug wuifde als je met een witte doek zwaaide. De Samen waren overtuigd van de bovennatuurlijke krachten van het noorderlicht en gebruikten de symbolen van het noorderlicht op de trommels van de sjamanen.

• Geschiedenis

Van oudsher heeft het noorderlicht mensen gefascineerd en onder andere Aristoteles heeft het in zijn geschriften al beschreven. Ook Chinese geschriften uit 2000 v. Chr. getuigen al van verschijnselen die kunnen duiden op noorderlicht. Deze oude beschrijvingen versterkten de mythen en mystiek rond het noorderlicht, en het duurde tot de 17e eeuw voordat men het fenomeen systematisch en wetenschappelijk ging onderzoeken. Na verloop van tijd ontdekte men een verband tussen het noorderlicht en storingen in het aardmagnetisme en de relatie hiervan met zonneactiviteit. In 1886 formuleerde de Noorse natuurkundige Kristian Birkeland de eerste volledige noorderlicht-theorie, gebaseerd op deze eerdere ontdekkingen. Birkeland verruimde en onderbouwde zijn theorie en legde hiermee de basis voor het moderne poollichtonderzoek. Dit onderzoek gaat nog steeds door en levert ons voortdurend nieuwe informatie over de zon, de atmosfeer rond de aarde en het nabije heelal.

• Het kleurenspectrum van het noorderlicht

Het noorderlicht kan veel verschillende kleuren vertonen. De kleur wordt bepaald door de soort atomen waarop de van de zon afkomstige deeltjes botsen; de hoogte waarop de botsing plaatsvindt, bepaalt welke atomen dit zijn. Het zichtbare noorderlicht bevindt zich op een hoogte van 90 tot 150 kilometer boven het aardoppervlak. De kleuren zijn als volgt in te delen:

• hoger dan 150 km: rood licht
• 120-150 km: geelgroen licht
• lager dan 120 km: blauwpaars licht

Waar en wanneer

• Hoe vaak is het noorderlicht te zien?

Het noorderlicht hangt samen met grote zonneactiviteit; sterke zonnewind veroorzaakt meer en krachtiger noorderlicht. Het noorderlicht is daarom altijd aanwezig, maar in Noord-Noorwegen is in de periode van oktober tot februari de kans om het noorderlicht te zien het grootst; dat is het donker en is het gemakkelijker om het licht te zien.

• Waar is het noorderlicht te zien?

Het noorderlicht kan worden waargenomen in een gordel om de magnetische noordpool. Nordland, Troms en Finnmark bieden daarom door hun ligging en bereikbaarheid perfecte omstandigheden om het noorderlicht te beleven. In Noord-Noorwegen worden bovendien allerlei andere activiteiten aangeboden die in combinatie met het noorderlicht zorgen voor unieke vakantiemogelijkheden. Lees hier meer over Noord-Noorwegen.

• Wanneer is het noorderlicht te zien?

Om het noorderlicht te zien moet het donker zijn en onbewolkt. De donkere periode in Noord-Noorwegen is daarom de meest zekere tijd. Het noorderlicht wordt het vaakst waargenomen een paar uur voor en na middernacht en is het sterkst als de zonnevlekken, waar de zonne-uitbarstingen plaatsvinden, recht op de aarde gericht zijn; omdat de zon om zijn eigen as draait, is na de cyclus van 27 dagen de kans op herhaling het grootst. Oktober, februari en maart zijn de beste maanden om het noorderlicht te zien.

Van alles wat

Vrijdag 24-8-2012 moest Peter zich weer melden bij de dokter voor de bloedwaardes. Alles was weer goed en dus kan hij weer vier weken vooruit.
Femke is 's-middags naar Tynset gegaan. Eerst naar de kapper en daarna boodschappen gedaan.
's-Avonds is Femke naar Mel en Nigel geweest voor de welbekende filmavond.

Zaterdag 25-8-2012 eerst uitgeslapen en wat aangerommeld. Wat gewerkt, gepoetst,gelezen etc.
Inger kwam  de post ophalen en ze heeft nog koffie en  beschuit met muisjes op.

Zondag 26-8-2012 kwam Jan nog even op de koffie, alvorens hij naar Gardermoen vertrok. Hij vliegt maandag al vroeg vanuit Gardermoen naar Kirkenes voor de een of andere landelijke bijeenkomst.
Aan het einde van de middag kwamen Matjo,Colinda en Tino nog even langs. Tino had gewerkt bij Dennis. Ze hadden een stekje bij en een geurzakje, altijd welkom.

Maandag 27-8-2012 was Peter niet lekker. Hij rilde van de kou , alles deed zeer en hij had hoofdpijn. Hij heeft het merendeel van de dag wat geslapen en aan het einde van de dag ging het gelukkig weer wat beter. Het weer was in de loop van de dag ook beter geworden en Femke en ik zijn nog even met Nana gaan lopen.
Ook kregen we vandaag een kaartje van Tante Bertha met felicitaties voor opa Peter en oma Ingrid. Tante Bertha ( 76 jaar ) is een zus van mijn overleden moeder en zij is nog heel kwiek. Ze heeft zelfs afgelopen maand voor de 34e keer de vierdaagse van Nijmegen gelopen. Ze is altijd heel attent en verblijdt iedereen altijd met een kaartje , telefoontje of een bezoekje. Dank je wel tante Bertha.
Vanavond geen noorse les. Peter en ik hadden al besloten om er niet naar toe te gaan. In plaats daarvan willen we zelf zoveel mogelijk noors lezen, praten en schrijven. Tevens aan Jan vragen of hij een en ander na kan kijken voor ons.
We hebben dus vanavond naar Gøy på Landet en 71° Nord gekeken. Beide begonnen vanavond weer.

Dinsdag 28-8-2012
Niets anders dan regen,regen,regen en nog meer regen.
Gewerkt en tevens de diepvries ontdooit, schoongemaakt en weer vol geladen. Gelukkig dat we een koelbox hebben en de combi koel-vriescombinatie hiernaast.
Femke is haar leerboeken van Speco op marktplaats aan het zetten. Hopelijk kan ze zo nog wat geld verdienen.

Woensdag 29-8-2012 is Femke al vroeg uit de veren om Ola Petter te helpen met het vangen van de kippen. Helaas voor haar kreeg ze problemen met ademen. Met en zonder stofkapje bleek het een probleem. Ze heeft het in ieder geval geprobeerd en Ola Petter vertelde dat er meer mensen waren die er problemen mee hadden.
Het ziet er naar uit dat Femke volgende week verschillende boeken mee naar Nederland kan nemen om ze daar op de post te doen. Via marktplaats verschillende boeken verkocht. Levert toch weer wat extra's op voor een arm studentje.
Het is vandaag mooi weer en rond de middag gaan ook de katten naar buiten. Sindre is als gewoonlijk niet ver weg van huis en hij zorgt er dan ook voor om op tijd binnen te zijn.
Ik zit niet lekker in mijn vel en besluit dan ook om niet naar på lofte te gaan. In plaats daarvan gaan Peter en ik hout zagen. Lekker bezig geweest en daarna weer wat opgeknapt. Daarna nog wat televisie gekeken. De opening van de paralympics.
Mickey is nergens meer te zien en hoe we ook roepen en met eten rammelen, ze komt niet opdagen. Als we naar bed gaan is ze er nog steeds niet.

Donderdag 30-8-2012 ziet Peter Mickey 's-morgens vroeg bij de garage zitten. Als hij naar beneden gaat en de deur openmaakt komt ze heel snel aangelopen. Ze ziet er goed uit en gaat gelijk slapen.
Gelukkig weer veilig en wel op het honk.
Femke gaat tegen negenen naar Mel en Nigel om mee te helpen met het trainen van de honden.
Dit gebeurt vandaag op de bomveg van Øversjødalen naar Narbuvoll.

Hier wat foto's van Mel en Dennis met de honden.

 

 



Femke kwam tegen vieren terug en ze had een leuke dag gehad. Ze had zelf ook de atv mogen besturen en is dus weer een ervaring rijker.

 

Na het eten kwam Ola Lien langs met de vorig jaar bestelde jas voor Peter en een broek voor mij. Beter laat dan nooit zulen we maar zeggen. Het staat dan echt te spoelen en je kunt de bergen niet meer zien.

 

Femke gaat er nu weer vandoor. Ze gaat weer film kijken bij Mel en Nigel. Ja dat krijg je ervan als je zo'n grote verzameling films hebt. Dat nodigt uit.

 

 

 

 



 



19 , 20 , 21 ,22 en 23 augustus 2012

Zondagmorgen worden we wakker en na een lekkere douche ontbijten we buiten. Matthijs heeft Emmelie al opgehaald en we hebben hem een fijne vakantie toegewenst aangezien ze maandag zullen vertrekken naar Frankrijk. Ze gaan naar het huis van Bert en Adri.
Tegen half elf vertrekken Peter en ik naar Roosendaal om naar opa Frans te gaan. Daar zitten Ria en Wout ons ook al op te wachten. Even later komt Jasper ook nog.
Opa heeft speciaal koeken gekocht en die gaan er goed in. Ook hier hebben we het natuurlijk eerst over Yore , Nienke en Jhon. Ook over het grapje dat opa Frans eerder deze week gemaakt heeft. Hij had tegen Ria en Wout, die toen op de koffie waren bij hem, gezegd dat hij een nieuwe auto heeft gekocht. Ze waren stom verbaasd en pas toen ons pa de deur open deed en de loopauto van Yore liet zien, begrepen ze dat ze erbijna ingetuind waren. Ons pa heeft nog steeds humor dus.
Tegen drieën rijden we terug naar Nispen en genieten we van de rust in de tuin. 's-Avonds eten we lekker nassi en daarna koffie met een stukje taart. We zitten tot een uur of tien buiten en daarna laat Peter alle gemaakte foto's zien aan Bert en Adri. We kijken nog even naar het nieuws en gaan daarna naar bed. We nemen alvast afscheid van Bert aangezien deze al vroeg gaat werken maandag. Deze nacht slapen we erg slecht. Het is warmer dan ooit en Peter heeft een kriebelhoest.

Maandagmorgen pakken we de boel weer in de auto en na het ontbijt nemen we afscheid van Adri.
Het is gelukkig niet meer zo warm, een graadje of 25.
We rijden naar Den Dolder voor onze afspraak bij de Havebo Groep B.V. Het is gelukkig niet druk onderweg zodat we mooi op tijd arriveren. We worden gefeliciteerd door het gehele team. Aangezien er geen problemen zijn, behalve dan het feit dat er jammer genoeg echt weinig werk is, verloopt het allemaal soepel. We spreken ook over een nieuw soort van project dat Peter zal gaan uitproberen. Misschien dat dat het later ook kan gaan doen in Noorwegen. We gaan daarna samen met Bram lunchen bij de Egelantier. Dit ligt naast het spoor en er komen nogal wat treinen langs. Het eten is echter voortreffelijk en daarna lopen we terug naar het kantoor. Hier nemen we afscheid van Bram en vervolgen onze reis richting Spijkenisse.
Bij het binnenrijden van Spijkenisse belanden we in de file en over de laatste vijf kilometer doen we dus een ruim half uur. We besluiten om nog een en ander te gaan halen om mee terug te nemen naar Noorwegen. Niet te veel want de bagage mag maar 15 kilo wegen in het vliegtuig van Gardermoen naar Røros. Daarna gaan we naar Ria en Rinus. We worden ontvangen door Ria en Max en Donna. Later komt ook Rinus thuis en gaan we lekker spare ribs eten. Het is dan goed uit te houden in de tuin. Zoals altijd is het gezellig en hebben we van alles en nog wat om over te kletsen.We gaan tegen tienen naar binnen omdat de muggen gaan steken en om elf uur gaat Rinus naar bed. Hij staat dinsdags altijd vroeg op zodat hij na werktijd kan gaan sporten en toch op tijd thuis kan zijn. Niet lang daarna gaan ook wij naar bed. Omdat Rinus het zolderraam al lekker had opengezet was het goed om te doen in de slaapkamer. We hebben dan ook heerlijk geslapen.

Dinsdagmorgen douchen we en ontbijten daarna gezellig met Ria. Deze keer is ook Tinker, de hond van de buurvrouw aanwezig. Ze kan zeer goed overweg met Max en Donna.
Tegen half elf vertrekken we , na afscheid te hebben genomen van Ria, weer naar Schiphol. Daar leveren we de auto in en gaan dan , na onszelf en de bagage ingecheckt te hebben, lekker eten bij de foodcorner. Bij de douane was het weer prijs maar met de schoenen uit was het geen probleem. Daarna nog even rondkijken en dan naar de gate. Daar is het een drukte van belang. Deze keer zit het vliegtuig vol en Peter en ik zitten achter elkaar in plaats van naast elkaar.
Het vliegtuig vertrekt op tijd en we komen ruim voor geplande aankomsttijd aan op Gardermoen. Bij het ophalen van de bagage is het een drukte van belang. Het duurt even voor onze bagage er is maar we hebben gelukkig genoeg tijd. Weer inchecken en daarna naar gate 14d voor de laatste vlucht van vandaag. Hier ontmoeten we Ragnhild Aashaug die ook naar Røros zal vliegen. Als we de bus in moeten die ons naar het vliegtuig zal brengen, begint het te regenen. Het vliegtuig vertrekt een kwartier te laat en is bijna tien minuten te laat in Røros. Hier staat Femke ons al op te wachten. We doen gauw wat boodschappen bij de kiwi en rijden daarna via Tolga, alwaar we tanken en een ijsje kopen, verder naar Øversjødalen. Onderweg begint het te regenen en ook de temperatuur is een stuk lager dan de laatste dagen. Een graadje of tien.
Thuis aangekomen zijn Nana, Sindre en Mickey erg blij en weten van gekkigheid niet wat ze moeten doen. We eten wat en laten Femke de gemaakte foto's en filmpjes zien.
Daarna kijken we nog wat televisie en heb ik al gekeken naar de zakelijke e-mails die zijn binnen gekomen. Morgen beginnen we weer met werken en kunnen we terugdenken aan een hele leuke week met een schat van een kleinzoon. We zullen gauw wat foto's laten afdrukken.

Woensdag gaan we gewoon weer aan het werk en het is al gauw weer als vanouds. Behalve als ik naar de foto van Yore kijk. Wat een lekker mupke is het toch.
's-Avonds gaan we naar het samfunnshus en is Peter aan de beurt om iets mee te nemen. Natuurlijk een mooie gelegenheid om de echte Nederlandse traditie voort te zetten: tracteren op beschuit met , in ons geval, blauwe muisjes

Op donderdag zijn we gewoon aan het werk en krijgen we met de post een heel leuk kaartje van Theo en Yvonne en de kids om ons te feliciteren met ons kleinkind. Hartstikke leuk.
Even later gaat de bel en staat Kjellrun voor de deur met een mooi plantje en een kaartje. Omdat we bestefar en bestemor zijn geworden. Peter moest nog verder werken maar ik heb samen met Femke en Kjellrun lekker wat gedronken en gegeten. Ook hebben we lekker gekletst. We zijn weer wat meer op de hoogte van het reilen en zeilen hier in de buurt.
Hartverwarmend, al die felicitaties die we hebben gekregen per telefoon, per mail, per post , via facebook en persoonlijk.

18 augustus 2012

De laatste dag alweer in ons vakantieverblijf in Bilzen. Peter is afgelopen nacht niet lekker geweest en besluit dan ook om alleen maar wat thee te drinken met een toastje. Na alles weer ingepakt te hebben en de boel te hebben opgeruimd rijden we rond 10.00 uur weg richting Maastricht. Net over de grens met Nederland staan we in de file i.v.m. een ongeluk. Na een kleine twintig minuten in de brandende zon kunnen we gelukkig doorrijden. Bij Nienke en Jhon binnen is het lekker aangezien de airco het nu goed doet. Yore bezorgt Nienke lekker veel werk aangezien de luier boordevol zit, maar alles verloopt prima. Ik sta weer verbaasd wat Nienke allemaal kan en dat ze haar grenzen steeds weer kan verleggen. We zijn trots op je.

De loopauto, cadeau van overgrootvader Frans.

Ik mag Yore de fles geven en daar zeg ik geen nee tegen. Ik moet het nu een hele tijd zonder gaan doen.

                              Nienke zit ondertussen schuin tegenover mij en ziet er stralend uit.

                                   Natuurlijk moeten er ook foto's zijn van de trotse opa.

Omdat we nog geen foto hebben van het complete gelukkige gezinnetje besluiten we om die dan ook gelijk te maken.

Ook moet er natuurlijk een foto zijn van Nienke en Jhon en Yore tesamen met Peter en mij.

Ook een foto van Jhon en Nienke en Yore tesamen met Leo, de vader van Jhon.

 

Natuurlijk mag een foto van Leo en Yore ook niet ontbreken.

 

 

Na de fotosessie is het jammer genoeg alweer tijd om op te stappen en nemen we in het appartement alvast afscheid van Leo. Na Yore nog een kus te hebben gegeven gaan we met Nienke en Jhon naar onze huurauto toe. Het is moeilijk om nu afscheid te nemen in de wetenschap dat het weer even duurt alvorens we onze kleinzoon Yore weer in onze armen kunnen sluiten.

We rijden via België naar Roosendaal waar we afgesproken hebben om bij Helga en Clemens koffie te gaan drinken. We worden hartelijk verwelkomd en vlijen ons in de tuin neer. We zitten lekker in de schaduw en het is goed uit te houden. Natuurlijk is Yore het 1e gespreksonderwerp en kunnen we de gemaakte foto's alvast laten zien. Toon en Coby zouden ook komen maar doordat Coby door een migraineaanval geveld was hebben we hun jammergenoeg niet gezien.
Het was overigens erg gezellig en we hebben het ook over de afgelopen vakantie van Clemens en Helga gehad. Zij zijn naar China geweest en hebben alles zelf geregeld. De foto's hopen we nog een keertje te zien.
Tegen half zes rijden we verder naar Nispen alwaar Bert en Adrie en Robin,Kathelijne en Stijn ons al opwachten. Het is nog steeds erg warm, zeg maar heet(35 graden) en ondanks de schaduw onder de boom lijkt het warmer dan in Roosendaal. De bbq wordt aangestoken en Matthijs en Liesbeth arriveren tesamen met Emmelie. Matthijs zorgt voor het vlees op de bbq en de rest wordt op tafel gezet. Het is allemaal erg lekker en gezellig. Ik besluit om mee te doen met de rosé en dat bevalt goed. Later hebben we nog ijs als toetje. Al met al een hele gezellige avond.
Emmelie blijft ook slapen en ze wordt een paar keer wakker maar valt al snel weer terug in slaap.
Ook wij slapen , ondanks de warmte, verrassend goed.