12 Maart 2011

Vorige week zaterdag zijn Femke en ik naar Vingelen geweest. Daar werd de internationale vrouwendag gevierd. Ze deden dat expres op zaterdag ipv op dinsdag 8 maart, zodat moeders met kinderen konden komen. Er werd gesleed en de moeders konden sparken. Een spark is een soort slede die hier heel veel wordt gebruikt. Je kunt er boodschappen op zetten en er goed mee door de sneeuw glijden. Jammergenoeg was er zeer harde wind maar ondanks dat was het toch leuk.
Daarna waren er soepen uit verschillende landen, brood, koffie, thee en fris. Als afsluiting koeken!!!
De harde wind zorgde ervoor dat de terugweg ook niet zo lekker ging. Heel veel sneeuwhopen op de weg en minder zicht. Enfin alles is gelukkig goed gegaan.


Gisteren was een ander verhaal. Eerst naar de politie in Tynset om een fødselsnummer aan te vragen voor Femke. Ging erg vlot en hopelijk heeft ze binnenkort een voorlopig nummer. Daarna boodschappen doen en terug naar Øversjødalen. Het ging goed tot een kilometer of 5 na Hodalen. Op een recht stuk weg ging het mis. De auto slipte, ging met de voorkant naar links, raakte de sneeuw, tolde door en we stonden weer in de richting die we op moesten. Hoe en wat weet ik niet. Er was geen bocht dus het moet erg glad zijn geweest. We zijn uitgestapt en hebben de auto bekeken. Niets aan de hand. Verder gereden en toen dachten we , we hebben de voorkant nog niet bekeken. Weer gestopt maar gelukkig niets te zien. Wel kon je zien dat we in de sneeuw hadden gezeten meer geen deuken of iets anders.
Dit was hopelijk eens en nooit meer. De rest van de reis ging goed en ik zal volgende keer ook gewoon weer in de auto stappen. Ik reed niet hard en doe dat eigenlijk nooit in deze omstandigheden. Zal misschien nu wel iets langzamer gaan rijden.


Vandaag wilde we gaan langlaufen maar Peter heeft veel last van zijn rug. Zijn daarom een eindje gaan lopen met Nana en hebben wat foto's van de omgeving gemaakt.
Vanuit ons richting de kerk en daarna richting Søndmor.We zijn een klein anderhalf uur buiten geweest en dat was meer dan genoeg voor Peter.
Het is vandaag prachtig weer, het zonnetje schijnt en het waait een klein beetje.
Ze houden morgen weer sneeuw dus we zullen wel zien.

Kerk in Holøydalen

Vandaag, zondag 27 februari 2011, was er een dienst in de kerk van Holøydalen.
Deze kerk ligt op een kwartierje lopen van ons huis en aangezien het vandaag prachtig weer is en de temperatuur rond de nul graden , besloten we om lekker te voet te gaan. Er was ook een doop van de vier maanden oude Emil ,zoon van Jon Petter die bij ons altijd de sneeuw komt frezen. Na afloop van de dienst was er een jaarsvergadering van de kerk. We werden uitgenodigd om die bij te wonen en dat hebben we dan ook gedaan.

Zoals te zien was er koffie/thee en kake.

Daarna weer lekker in het zonnetje op huis aan gegaan.

Langrenn

Op donderdagavond is het lysloipeavond. Je kunt je aanmelden vanaf 18.30 uur en starten vanaf 19.00 uur. Voor diegene die willen wordt de tijd bijgehouden. Het is een parcours van ongeveer 2,2 kilometer maar je kunt ook een kleinere ronde doen. Vooral voor de kinderen is het een sport om zo snel mogelijk terug te zijn.

Er zijn altijd twee vrijwilligers die zorgen voor inschrijven en tijd noteren en twee vrijwilligers die zorgen voor koffie, sap en een kake. Afgelopen week heb ik samen met Jan Pallin de honneurs waargenomen voor de koffie etc. De krydderkake die Femke afgelopen woensdag had gebakken kwam goed van pas en Jan had voor boller(zoete broodjes) gezorgd.

Ik kon dus zelf niet meedoen met het langlaufen en Peter besloot om foto's te gaan maken.Zoals uit bijgaande foto's blijkt is men er hier vroeg bij.

Familiebezoek

Op zaterdag 12 februari 2011 kwamen Astrid en Rinus(zus en broer van Ingrid) op bezoek in Øversjødalen. Na een kort nachtje( vliegtuig vertrok om 07.05 vanuit Amsterdam) arriveerden ze om 14.45 uur bij ons. Het was een mooie, zonnige maar koude dag en de koffie smaakte dan ook goed. Aangezien we ze pas later verwacht hadden waren de wafels nog niet klaar maar dat hebben we later in de week goedgemaakt. Na de koffie hebben we ze Øversjødalen laten zien, nadat ze eerst wat warmere kledij hadden aangetrokken. Dit was maar goed ook want toen de zon achter de berg verdween werd het een stuk kouder.

Op zondagmorgen zijn we vroeg vertrokken naar Os alwaar we een Alaskan Husky Tour hebben gedaan. We moesten ons eerst aankleden in een "varmedress", goede laarzen, handschoenen en een muts. Daarna kennis maken met de honden en daarna moesten we alle sledes voorzien van honden.

Aangezien we inclusief gids met zijn zessen waren deden we slede voor slede.Toen alle sledes klaar waren werden we ingedeeld. De gids voorop, daarna Peter,Rinus,Femke,Ingrid en als laatste Astrid. Afspraak was dat als er iets gebeurde, zoals bijvoorbeeld een slee die omging of iets anders, dat we dan een hand op zouden steken zodat de gids kon komen helpen. Nu dat ging al in het begin fout. Aangezien het voor ons allemaal de eerste keer was durfde je niet goed om te kijken. Toen ik dus voor de 1e keer keek was Astrid nergens te zien. Enfin, gids liep terug en toen bleek dat een van haar honden loops was geworden waardoor alle andere gek werden. Er diende dus een nieuwe hond ingespannen te worden. Toen vertrokken we dus echt. Het was grandioos en een aanrader voor iedereen. Ook deze dag was het mooi weer maar wel iets kouder. Het was 's-morgens nl. - 34 graden.Koud hadden we het echter niet want het is wel hard werken. De honden lopen dan wel achter de gids aan maar je moet wel in het spoor blijven en dat terwijl er heel wat boompjes in de pad staan. Die hebben we dan ook van dichtbij gezien en ook de sneeuw.Vanwege de koude deed eigenlijk alleen het fototoestel van Rinus het.
Daar waren we maar wat blij mee.Is toch een mooie herinnering. Onderweg hebben we vuur gemaakt en koffie gedronken. Tevens worstjes warm gemaakt en samen met lomper gegeten.
Daarna ging het verder en omstreeks 15.30 uur waren we terug. Daarna honden uitgespannen en terug op zijn plaats gelegd. Het was net als die morgen een kabaal van jewelste. Maar ja wat wil je met meer dan 80 honden. Daarna omgekleed en heeft Peter ons weer naar huis gereden.

Op maandag zijn we naar Idre in Zweden geweest.
Femke is thuis gebleven. We hebben daar lekker gegeten en boodschappen gedaan. Dus ook naar de prijzen gekeken en het is daar toch wel wat goedkoper dan in Noorwegen.

Op dinsdag zijn we vroeg naar Røros gereden voor de opening van Rørosmartnan. Het was een koude dag met een snijdende wind. De opening duurde langer dan gedacht maar uiteindelijk kwamen ze dan toch. De meer dan 90 sledes met paarden die uit Noorwegen en Zweden naar Røros waren gekomen zoals elk jaar opnieuw. Wat een mooi gezicht.
Daarna zijn we naar de kerk gegaan waar we ons opgewarmd hebben. Daarna over de mart gelopen en allerlei leuke,mooie en aparte dingen gezien.
Rinus en Astrid hebben hier ook een tochtje gemaakt met een slee met een rendier ervoor. Het was maar 1 rondje maar er was wel actie. Aangezien het rendier van Astrid sneller was dan die van Rinus werd hij dus ingehaald. Dit liet het rendier niet op zich zitten en ging achter Astrid aan. Was dus mooi en leuk om te zien. Rinus heeft die dag nog een mooie trui gekocht en daarna zijn we op huis aan gegaan.






Op woensdag zijn Rinus en Astrid naar Savalen gereden alwaar ze een snøscootersafari hebben gedaan.Ze moesten ook over een ijsvlakte alwaar Rinus met zijn scooter vast kwam te zitten in het ijs. De gids kwam helpen en Astrid dacht, dit doe ik niet. Maar ze heeft het wel gedaan, petje af dus.
Peter, Femke en ik zijn 's-middags ook naar Savalen gereden en hebben in het Savalen Spa en Fjell Hotel lekker gezwommen en genoten van de warmte.
Tevens een stoombad en een schotse douche genomen.

Op donderdag wilde we gaan langlaufen maar het sneeuwde en zo besloten we om naar Tynset te gaan.
Hebben daar van alles laten zien, hebben iets gegeten en boodschappen gedaan.

Op vrijdag zijn we terug gereden naar Savalen om te langlaufen. Op de heenweg zijn we via Vingelen gereden. Altijd weer mooi om te zien. Een echt dorpje dat zeer hecht is. Aangezien de loipes in Savalen niet getrokken waren en het voor Rinus de eerste keer was hebben we het maar bij een lekkere wandeling gehouden.
Ook hebben we hier gegeten. Op de terugweg even langs de coop om wat flesjes etc te kopen voor de trugreis van Rinus en Astrid de volgende dag. Toen we thuis kwamen had Femke lekker wafels gebakken en ook een taart gemaakt. We zijn 's-avonds naar het samfundshus gegaan waar Peter en Rinus bij de schietvereniging nog geschoten hebben.
Daarna hebben we nog een gezellige laatste avond gehad.

Op zaterdag lekker rustig aan gedaan waarna Rinus en Astrid om 12.30 uur vertrokken met de huurauto naar Gardemoen alwaar het vliegtuig om 20.00 uur zou vertrekken.
We hebben een ontzettend fijne en gezellige week gehad.
Ik had een enorm rotgevoel wat eigenlijk pas zondag is overgegaan.

Vanuit Zweden via Øversjødalen naar Røros

.

Vandaag kwamen de paarden met sledes in Øversjødalen aan. Ze kwamen vanuit Somadalen en gaan naar Røros. Op 15 februari wordt de Rørosmartnan geopend en daar komen ze vanuit alle windstreken bij elkaar om achter elkaar Malmplassen op te komen. Het is een mooi gezicht om ze aan te zien komen. Ze overnachten bij Tove en Ola en hun familie
De paarden kunnen lekker in de stal om morgen weer fris verder te gaan. Vanavond hebben we een gezellige avond in het Samfundhus.

Femundløpet

Dit is een tocht voor mens en slee, getrokken door honden. Er zijn twee verschillende afstanden. De 600 km wordt gedaan met 12 honden en de 400 km door 8 honden. Dit jaar was het een wk.
Vanuit Røros vetrokken op donderdag 3 februari om 12.00 uur de 600 km deelnemers en een dag later , ook om 12.00 uur de 400 km deelnemers.Een groot gedeelte van het parcour was hetzelfde maar de 600 km deelnemers gingen vanuit Tynset even richting het zuiden om daarna ook naar Tolga te komen. Hier was een verplichte rust voor honden en mens. Op alle andere checkpoints kon men kiezen, doorgaan of rusten. Wel werden de honden nagekeken natuurlijk. Het is maar geen afstand ook. Wij zijn op vrijdagavond om 22.00 uur naar Drevsjø gereden om aldaar de binnenkomst van de eerste deelnemers te zien van de 400 km. Dit is ongeveer 65 kilometer bij ons vandaan maar dat is voor noorse begrippen dus niets. We moeten immers voor de dichtstbijzijnde winkel 20 kilometer rijden en dat is maar een klein winkeltje waar ze de eerste levensbehoefte verkopen.
We hebben moeten wachten tot 01.00 uur maar toen hebben we ze dan ook van dichtbij kunnen zien. Een mooi gezicht om die hondjes , met schoentjes, aan te zien komen. Zodra ze stil stonden voor de check in gingen ze in de sneeuw liggen en rollen. En dat zonder de lijnen te verwarren. We hebben gezien dat ze uitgespannen werden en dat ze eten en drinken kregen. Ook kregen ze str om op te liggen en werden ze ondergedekt. Dit werd allemaal gedaan door de man/vrouw van de desbetreffende slede. Alles werd wel door helpers van plaats tot plaats gebracht maar men diende zelf voor de honden te zorgen.

We hebben deze nacht ook een mooi verschijnsel gezien. Het leek op het noorderlicht, het leek wel een gordijn. Iets verder naar het noorden heeft men het ook gezien en daar sprak men inderdaad van het noorderlicht. Waarschijnlijk zaten wij er net iets te ver vanaf maar het was wel ontzettend mooi. Misschien zien we het binnenkort beter.

December-Januari

In deze maanden hebben we vrij van Norskkurs. We hoeven dus niet op dinsdagavond naar Tynset te rijden om daar van 18.00 uur tot 20.00 uur les te krijgen van Mari Nygaard. We blijven wel les krijgen van onze buurman Jan Pallin. Hij is een gepensioneerd onderwijzer en wil , tegen een vergoeding , wel les geven aan mij en Peter. Onze mede Nederlanders uit Kåsa , Dennis en Annechien , volgen deze lessen ook. De ene week bij ons en de andere week bij hun. Aangezien Annechien eind oktober flink geschopt is door een koe , waardoor ze veel pijn heeft , kan ze niet alle lessen meevolgen. In de kerstvakantie hebben we ook vrijaf van Jan. Op 22 december hebben we onze kater Sindre laten castreren. Het was een zielig hoopje kat wat we mee terugnamen naar huis. Gelukkig is alles nu weer goed met hem en ook met Freya.
Op 23 december zijn we Femke op gaan halen in Tynset. Ze wil haar afstudeerstage in Noorwegen gaan doen en kan zo dus de Kerst met ons doorbrengen.Het is af en toe lekker koud en er valt ook sneeuw. We moeten ons dus goed aankleden.

We hadden hier op 5 december julemiddag. Of te wel een kerstdiner. Dit jaar werd het gehouden in het samfundshus in Kåsa. We hebben heerlijk gegeten. Als afsluiting was er, zoals eigenlijk bijna altijd, kaffe med kaker(koffie met taart).
De kerstboom hebben we in de week erop al gezet. Eerst een avond kaal zodat de katten er aan konden wennen en daarna opgetuigd. De katten hebben zich zeer goed gedragen en hebben bijna alle kerstversiering met rust gelaten. Alleen een schaal met kleine versierappeltjes werd leeg geroofd. Zelfs weken later vinden we die dingen overal terug.
We zijn naar Savalen geweest, naar het huis van de kerstman.
We hebben zelfs met hem gepraat en hebben lekker warme chocolademelk gedronken. De bruidsjurk van de kerstvrouw stond tentoongesteld.
Alle kindjes die hun tut op stuurde naar de kerstman kregen een diploma thuisgestuurd.








We hebben ook alles gekocht om te kunnen langlaufen en dat hebben we geweten. Onze buurman, ja Jan Pallin dus, zou ons op een zaterdagmiddag wel eens wat techniek leren. Om 15.00 uur 's-middags wij op de latten naar hem toe en daarna samen naar het terrein bij het samfundshus. In plaats van daar te blijven hebben we de lysloipe gedaan. Is maar 2,2 kilometer , maar voor een eerste keer met bijna geen conditie, is dit zeer vermoeiend. Daar kwam bij dat het om ongeveer 16.00 uur toch al zeer schemerig was en we het niet goed meer konden zien. Ook had Peter zeer veel last van bevriezende brillenglazen. Maar daar hebben we nu iets voor kunnen kopen. We hebben daarna zelf wat geoefend en gaan nu iedere donderdagavond naar de lysloipe. Samen met een aantal andere , die met die latten geboren zijn, doen we dan ons rondje. Willen binnenkort ook lekker in het weekeinde wat gaan langlaufen.

Kerstavond hebben we met zijn drieen doorgebracht zoals ook 1e kerstdag. Op 2e kerstdag zijn we naar Dennis en Annechien gegaan waar we heerlijk gegourmet hebben. Komplimentjes voor Annechien. Oudejaarsavond zijn ze bij ons geweest en hebben het zeer rustig aan gedaan. Geen vuurwerk te zien of te horen. We kunnen nu merken dat de dagen weer aan het lengen zijn. Het wordt wat eerder licht en wat later donker. De paarden kunnen dus elke dag iets langer naar buiten. AAngezien we geen schuilhut hebben moeten ze 's-nachts naar binnen. Ook als het erg waait staan ze op stal. Ze zijn dan ook altijd blij als ze weer naar buiten mogen.