Week 32 Uit het ziekenhuis en Yore is jarig.

 Maandag 3 augustus en Peter en Yore zetten mijn nieuwe bureaustoel in elkaar.

Na de luch met gebakken eieren hebben ze een heerlijk toetje.

In Tynset is er net weer een helicopter geland.

's_Avonds komen Nico en Ineke weer op bezoek. Gezellig.

Donderdag 6 augustus krijg ik na mijn 1e intraveneuze antibiotica ( om 06.00 uur) te horen dat ik overga op tabletten. De ortopeed komt langs en die vertelt dat als alles goed gaat ik morgen naar huis mag.

Er komt een diabetesverpleegkundige langs want het blijkt dat ik diabetes 2 heb. Dit hebben ze ontdenkt nadat ik vrijdag 17 juli ben opgenomen. Ik krijg uitleg en krijg een dingetje onder mijn arm die mijn bloedsuiker in de gaten moet houden.

Ook wordt de kathether verwijderd alsook de lijn uit mijn nek. Ik krijg een kleinere draagbare pomp en de fysiotherapeute loopt met me mee als ik met krukken de gang op ga en de trap naar boven en beneden neem. Dit is de eerste keer dat ik weer met krukken loop, heb de laatste tijd met een prekestol gelopen.

Vrijdag 7 augustus en ik mag naar huis. Douchen en dan wachten tot ze verband en pomp wisselen. Nog een bezoek van een andere diabetesverpleegkundige en papieren om medicijnen te halen.

Ze noemen het een helgepermisjon en zodoende wordt de taxi niet vergoed. Femke gebeld en zij komt om 14.00 uur naar het ziekenhuis. Ik heb dan net mijn soep gekregen. In heel Noorwegen liggen de apotheken eruit dus we kunnen geen medicijnen ophalen. We krijgen voor vanavond en morgenochtend antibitica mee. Dus gelijk naar huis.

Daar is Yore gras aan het maaien.

Zaterdag 8 augustus en Femke gaat naar Tynset om mijn medicijnen te halen. Een van de voorgeschreven  antiotica is niet op voorraad. Ze bellen naar de andere apotheek in Tynset, maar die heeft hem ook niet. Dan naar het ziekenhuis gebeld en daar kan Femke dan naar toe om voor enkele dagen die antibotica mee te krijgen. Een heel gedoe. De apotheek besteld in ieder geval.

Peter gaat met Yore naar Unicare in Røros om te zwemmen. Het water is 32 graden en het was erg lekker zeiden ze.

Zondag 9 augustus is Yore is jarig.

Nico en Ineke komen 's-middags op bezoek en Yore krijgt een lekkere reep chocolade.

Zelf zie ik er niet echt florisant uit, maar ik ben thuis en dat is het belangrijkste nu.

Week 31: heupoperatie 3 , Yore is in Noorwegen en Mickey is gestorven.

Maandag 27 juli en om 11.00 uur wordt ik weer naar de operatiekamer gereden. Deze keer geen voorberedingskamer mar gelijk de operatiekamer in. Daar staan al een aantal mensen te wachten en dan gaan we weer voor de derde keer.

Op de uitslaapkamer krijg ik het ontzettend koud en krijg ik twee warmtedekens. Die helpen gelukkig wat want al dat klappertanden is niet niks.

Daarna terug naar mijn eigen kamer en krijg ik weer antibiotica. Omdat de lijn erg gevoelig is miet ik in een speciale houding liggen om het alarm van de infuuspomp niet af te laten gaan.

Dinsdag 28 juli en Nico en Ineke komen op bezoek.

Dagen gaan voorbij met wat lezen, televisie kijken en een aantal keren antibitica per dag. Ik slaap slecht en kijk elke nacht wel televisie op mijn tablet.

Donderdag 30 juli gaat Peter met de trein van 09.44 uur naar Gardermoen om Yore af te halen. Trein is op tijd en het vliegtuig ook. Daarna gaan ze samen met de trein richting Tolga.

In Tynset stappen ze uit en daar staat Femke te wachten om samen naar het ziekenhuis te gaan. Daar zit ik al in het restaurant te wachten. (Echt een van de weinige keren dat ik daar mocht zijn i.v.m. besmettingsgevaar).

Na het bezoek gaan ze lekker uit eten bij Famiglia.

Vrijdag 31 juli en Yore heeft zijn nieuwe shirt aan, verjaardagscadeau van ons en Femke.

Omdat mijn eetlust slecht is krijg ik vandaag een lekkere omelet als ontbijt.

Ze komen alledrie op bezoek 's-middags en daarna gaan ze boodschappen doen.

's-Avonds hoor ik van Femke dat Mickey wel binnen is gekomen maar dat ze erg langzaam kwam aangelopen en zichzelf niet was.

Zaterdag 1 augustus en het gaat slechter met Mickey.

Peter en Yore komen op bezoek.

Zondagmorgen 2 augustus en dan hoor ik dat Mickey is gestorven. Dat geeft dus een enorme huilbui bij mij. Ten eerste omdat ze gestorven is en omdat ik er niet bij was. Ze is 15 jaar geworden en we zullen haar erg missen.

Ze wordt begraven bij de bomen achter Femke haar huis.

Yore heeft een kruisje gemaakt