Vanuit Zweden via Øversjødalen naar Røros

.

Vandaag kwamen de paarden met sledes in Øversjødalen aan. Ze kwamen vanuit Somadalen en gaan naar Røros. Op 15 februari wordt de Rørosmartnan geopend en daar komen ze vanuit alle windstreken bij elkaar om achter elkaar Malmplassen op te komen. Het is een mooi gezicht om ze aan te zien komen. Ze overnachten bij Tove en Ola en hun familie
De paarden kunnen lekker in de stal om morgen weer fris verder te gaan. Vanavond hebben we een gezellige avond in het Samfundhus.

Femundløpet

Dit is een tocht voor mens en slee, getrokken door honden. Er zijn twee verschillende afstanden. De 600 km wordt gedaan met 12 honden en de 400 km door 8 honden. Dit jaar was het een wk.
Vanuit Røros vetrokken op donderdag 3 februari om 12.00 uur de 600 km deelnemers en een dag later , ook om 12.00 uur de 400 km deelnemers.Een groot gedeelte van het parcour was hetzelfde maar de 600 km deelnemers gingen vanuit Tynset even richting het zuiden om daarna ook naar Tolga te komen. Hier was een verplichte rust voor honden en mens. Op alle andere checkpoints kon men kiezen, doorgaan of rusten. Wel werden de honden nagekeken natuurlijk. Het is maar geen afstand ook. Wij zijn op vrijdagavond om 22.00 uur naar Drevsjø gereden om aldaar de binnenkomst van de eerste deelnemers te zien van de 400 km. Dit is ongeveer 65 kilometer bij ons vandaan maar dat is voor noorse begrippen dus niets. We moeten immers voor de dichtstbijzijnde winkel 20 kilometer rijden en dat is maar een klein winkeltje waar ze de eerste levensbehoefte verkopen.
We hebben moeten wachten tot 01.00 uur maar toen hebben we ze dan ook van dichtbij kunnen zien. Een mooi gezicht om die hondjes , met schoentjes, aan te zien komen. Zodra ze stil stonden voor de check in gingen ze in de sneeuw liggen en rollen. En dat zonder de lijnen te verwarren. We hebben gezien dat ze uitgespannen werden en dat ze eten en drinken kregen. Ook kregen ze str om op te liggen en werden ze ondergedekt. Dit werd allemaal gedaan door de man/vrouw van de desbetreffende slede. Alles werd wel door helpers van plaats tot plaats gebracht maar men diende zelf voor de honden te zorgen.

We hebben deze nacht ook een mooi verschijnsel gezien. Het leek op het noorderlicht, het leek wel een gordijn. Iets verder naar het noorden heeft men het ook gezien en daar sprak men inderdaad van het noorderlicht. Waarschijnlijk zaten wij er net iets te ver vanaf maar het was wel ontzettend mooi. Misschien zien we het binnenkort beter.

December-Januari

In deze maanden hebben we vrij van Norskkurs. We hoeven dus niet op dinsdagavond naar Tynset te rijden om daar van 18.00 uur tot 20.00 uur les te krijgen van Mari Nygaard. We blijven wel les krijgen van onze buurman Jan Pallin. Hij is een gepensioneerd onderwijzer en wil , tegen een vergoeding , wel les geven aan mij en Peter. Onze mede Nederlanders uit Kåsa , Dennis en Annechien , volgen deze lessen ook. De ene week bij ons en de andere week bij hun. Aangezien Annechien eind oktober flink geschopt is door een koe , waardoor ze veel pijn heeft , kan ze niet alle lessen meevolgen. In de kerstvakantie hebben we ook vrijaf van Jan. Op 22 december hebben we onze kater Sindre laten castreren. Het was een zielig hoopje kat wat we mee terugnamen naar huis. Gelukkig is alles nu weer goed met hem en ook met Freya.
Op 23 december zijn we Femke op gaan halen in Tynset. Ze wil haar afstudeerstage in Noorwegen gaan doen en kan zo dus de Kerst met ons doorbrengen.Het is af en toe lekker koud en er valt ook sneeuw. We moeten ons dus goed aankleden.

We hadden hier op 5 december julemiddag. Of te wel een kerstdiner. Dit jaar werd het gehouden in het samfundshus in Kåsa. We hebben heerlijk gegeten. Als afsluiting was er, zoals eigenlijk bijna altijd, kaffe med kaker(koffie met taart).
De kerstboom hebben we in de week erop al gezet. Eerst een avond kaal zodat de katten er aan konden wennen en daarna opgetuigd. De katten hebben zich zeer goed gedragen en hebben bijna alle kerstversiering met rust gelaten. Alleen een schaal met kleine versierappeltjes werd leeg geroofd. Zelfs weken later vinden we die dingen overal terug.
We zijn naar Savalen geweest, naar het huis van de kerstman.
We hebben zelfs met hem gepraat en hebben lekker warme chocolademelk gedronken. De bruidsjurk van de kerstvrouw stond tentoongesteld.
Alle kindjes die hun tut op stuurde naar de kerstman kregen een diploma thuisgestuurd.








We hebben ook alles gekocht om te kunnen langlaufen en dat hebben we geweten. Onze buurman, ja Jan Pallin dus, zou ons op een zaterdagmiddag wel eens wat techniek leren. Om 15.00 uur 's-middags wij op de latten naar hem toe en daarna samen naar het terrein bij het samfundshus. In plaats van daar te blijven hebben we de lysloipe gedaan. Is maar 2,2 kilometer , maar voor een eerste keer met bijna geen conditie, is dit zeer vermoeiend. Daar kwam bij dat het om ongeveer 16.00 uur toch al zeer schemerig was en we het niet goed meer konden zien. Ook had Peter zeer veel last van bevriezende brillenglazen. Maar daar hebben we nu iets voor kunnen kopen. We hebben daarna zelf wat geoefend en gaan nu iedere donderdagavond naar de lysloipe. Samen met een aantal andere , die met die latten geboren zijn, doen we dan ons rondje. Willen binnenkort ook lekker in het weekeinde wat gaan langlaufen.

Kerstavond hebben we met zijn drieen doorgebracht zoals ook 1e kerstdag. Op 2e kerstdag zijn we naar Dennis en Annechien gegaan waar we heerlijk gegourmet hebben. Komplimentjes voor Annechien. Oudejaarsavond zijn ze bij ons geweest en hebben het zeer rustig aan gedaan. Geen vuurwerk te zien of te horen. We kunnen nu merken dat de dagen weer aan het lengen zijn. Het wordt wat eerder licht en wat later donker. De paarden kunnen dus elke dag iets langer naar buiten. AAngezien we geen schuilhut hebben moeten ze 's-nachts naar binnen. Ook als het erg waait staan ze op stal. Ze zijn dan ook altijd blij als ze weer naar buiten mogen.

Winterweer

De eerste koude nachten hebben zich gemeld: afgelopen nacht was het minus 22.4 graden.
Er ligt nog niet zo veel sneeuw, zo'n 10 centimeter. Dit is dus eigenlijk te koud voor deze periode en veel te weinig sneeuw. De sneeuw zorgt nl. voor isolatie en normaal gesproken ligt er hier dus al veel meer.
Vandaag was het zonnig en het was prachtig om te zien hoe de zon op de bomen scheen die hierdoor glinsterde. Een echte kerstkaart.
Gisteren ben ik voor de eerste keer in deze weersomstandigheden naar Tolga en Vingelen gereden met de auto. Het is best wennen om te rijden in een automaat en dan ook nog op hier en daar gladde wegen. Het is echter goed gegaan en binnenkort zal ik naar Røros rijden om Peter weg te brengen naar het vliegveld. Hij gaat even terug naar Nederland om wat zakelijke dingen te bespreken. Ben benieuwd hoe dat dan gaat in mijn eentje hier met heel de beestenboel.
Ik zal jullie op de hoogte houden.
We gaan trouw naar Noorse les. Dit is iedere dinsdagavond in Tynset, zo'n 61 kilometer hier vandaan. Het is van 18.00 uur tot 20.00 uur, dus hier zijn we al met al zo'n vier uur mee kwijt. Het is echter leuk om te doen en we vinden het ook echt nodig. Peter en ik zitten in aparte klassen en er zijn veel nationaliteiten.
Er zijn dus Nederlanders, Duitsers, Zwitsers, Polen, Litouwers en ook van Letland.
Ook hebben we elke week les van onze buurman Jan die vroeger leraar hier in Øversjødalen was. We zijn dan samen met Dennis en Annechien die in Kåsa wonen en daar een boerderij met koeien runnen. Zij voorzien ons ook van lekkere verse melk.
Tevens wonen er sinds begin september mensen op Sagen.Dit is een småbruk die iets voorbij ons huis ligt. Het zijn van oorsprong Noren die echter zo'n ruim twintig jaar geleden naar Amerika zijn verhuisd ivm het werken op een visboot.
Ze hebben drie kinderen die daar geboren zijn en die nu dus Noors aan het leren zijn, net als wij. Zij hebben grootse plannen en daarbij horen ook paarden.Tevens willen ze een zomerhuis, hutten en tipitenten gaan verhuren. Aangezien Egil, onze buurman, nu voor twee maanden aan het werk is op de vissersboot, staat Marie, onze buurvrouw er nu alleen voor. Ze staat echter haar mannetje en wij zijn er blij mee.
Zoals afgelopen week toen Eidsiva, de internetprovider, er uitlag. Iedereen belde naar Eidsiva maar zij nam ook contact op met de Kommune Tolga. Ook zijn wij naar Tolga geweest om daarover te spreken want het was gewoon abnormaal wat voor antwoord dat je kreeg als je zei dat internet eruit lag.
Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje. In de winkels, reclames, televisie etc wordt al volop geadverteerd met Jul(kerstmis). Het is dan ook geen wonder dat ook wij al wat van de kerststemming mee hebben gekregen.
Op onderstaande foto staat Maya in de zon en Marielle ligt lekker op de sneeuw.
Een beetje ver weg maar zodra je buiten komt staan ze overeind en dan kun je weer geen foto maken.

Daar zijn we weer.

Na een lange periode dan eindelijk weer een berichtje op ons weblog.Het kwam er telkens niet van om eraan te beginnen. Nu we een internetloze week achter de rug hebben , waardoor we heen en weer naar Tolga Kommune moesten rijden om onze e-mail te verzenden en op te halen , nu dan gewoon achter mijn eigen computer om dit op te schrijven.
Waar zullen we beginnen?
We hebben hier nu twee poezen rondlopen. Het zijn broer en zus en ze heten Sindre en Freya en ze zijn nu ongeveer 5 maanden oud. Het gaat eigenlijk best goed zo samen met onze Nana, een berner sennenhond van 5 jaar oud.Ik weet niet wie er straks de baas zal zijn maar dat zien we dan wel weer.
Ook hebben we nu twee paarden.Dit zijn moeder en dochter en ze heten Maya en Marielle.
Moeder is 7 jaar en dochterlief is twee jaar. Het zijn Haflingers en dus best stevig.
Dennis van Leur, wonend in Kåsa en onze buurman Jan Pallin hebben in de garage twee stallen gebouwd waardoor ze met heel koud en slecht weer naar binnen kunnen. Hopelijk hebben we binnenkort ook een schuilhut buiten waardoor ze bij een stevige wind ook buiten kunnen blijven.
Aangezien ik niet zo'n held ben met paarden vind ik het nu al heel wat dat ik ze eten kan geven en de poep op durf te ruimen. Moet alleen leren om een zwaardere stem op te zetten als dochterlief weer even langs komt om de kruiwagen om te gooien.

1e week in Noorwegen

Zoals jullie zien hebben we hier de postbussen staan waar we naartoe moeten lopen om te kijken of er post is. Toen we aankwamen hadden we al post uit Nederland en het is wel heel leuk om op die manier ook contact te houden. Het internet werd al vrij snel aangesloten en met ons nog acht andere families hier in Øversjødalen. Het bedrijf komt uit Elverum en ze komen niet even op en neer voor 1 aansluiting. Het is per slot van rekening ruim drie uur rijden hier vandaan. Verder hebben we kennis gemaakt met diverse buren in het Samfundshus tijdens een traditioneel Noors buffet. Lekker gegeten van de gerechten uit deze streek. Ook is Femke hier een paar dagen geweest aangezien de familie waar ze tijdens de vakantie werkt zelf even een paar dagen op vakantie ging. Verder hebben we boodschappen gedaan, ons aangemeld bij politie en gemeente en wat van de omgeving verkend. Het weer is wisselend maar de gevoelstemperatuur ligt een stuk hoger dan wat de thermometer aangeeft. Is wel lekker dus.
Bijgevoegd een foto met daarop een oude noorse kast gevuld met kaarten en diverse Hollandse Spullen zoals wij gekregen hebben bij het afscheid van familie en vrienden.

Verhuizing en reis naar Noorwegen

Nadat alles was ingepakt kwam op donderdag 22 juli 2010 de verhuiswagen voorrijden. Aangezien ze met vier man waren ging alles als een trein naar binnen. Wel een raar gevoel om je huis steeds leger te zien worden. We zijn maar buiten gaan zitten want het was gelukkig zeer goed weer. Koffie gezet met wat lekkers erbij voor ons allemaal en toen waren ze om twee uur klaar. Peter en ik hebben het huis schoongemaakt en zijn toen naar Bert en Adrie gegaan waar we zeer goen ontvangen zijn. De dag erop naar de notaris om de verkoop van het huis af te ronden. Zaterdags nog even naar Piet en Liesbeth en even langs Tilburg om wat op te halen uit de kamer van Femke. Zondags lekker uit eten en toen was het zover. Klaar om te vertrekken naar Noorwegen. Nana, onze hond dus, had eerst geen zin om in de auto te springen. Ze had net als wij een zeer goed kosthuis gehad die dagen. Om halfacht 's-avonds vertrokken uit Nispen en de reis ging zeer voorspoedig. We hadden de boot van 02.45 uur uit Puttgarden naar Rødby en waren dus om 03.30 uur in Denemarken. Daarna doorgereden naar de Øresundbrug waarna we in Zweden aankwamen. Onderweg zijn we nog aan de kant gezet omdat er een alcoholcontrole was. Het apparaat werkte echter niet zodat we , nadat Peter vier keer geblazen had, gewoon verder konden rijden. Het weer werd slechter naarmate we hoger in Zweden kwamen waardoor we langer zijn doorgereden dan eigenlijk de bedoeling was. We zijn net voor Støllet gestopt bij de Bjørkebø-camping. Het was toen rond drie uur. Hier hebben we een stuga gehuurd, wat gegeten, gelezen en 's-avonds niet al te laat ons bed in gedoken. De volgende morgen verder gereden richting Noorwegen. Via Drevsjø, waar we boodschappen hebben gedaan kwamen we om 13.30 uur in Øversjødalen aan waar we via onze buurman de sleutels kregen van ons nieuwe onderkomen hier.

De dag erop kwam de verhuiswagen met onze spullen die net zoals bij het inladen razendsnel weer uitgeladen werden. Het uitpakken zal heel wat meer tijd vergen.