Week 37

 Maandag 7 september naar Tolga om bloed te laten prikken.

Peter heeft 's-avonds een extra vergadering in het samfunnshus over een nieuw afvalsysteem voor water.

Woensdag 9 september weer naar de dokter. Ik heb op een aantal plaatsen flinke uitslag en het blijkt een soppinfectie te zijn. Combinatie van diabetes en antibiotica. Ik krijg een creme voorgeschreven.

Peter heeft vandaag weer een afspraak bij Asgeir dus ik kan mooi met hem meerijden.

's-Avonds voor de eerste keer weer even på lofte geweest. Op de terugweg kwamen we een elg tegen.

Donderdag 10 september en Peter heeft een vergadering van de AP in Tolga.

Zondag 13 september 

Er wordt gras gemaaid en de kruiwagens worden schoon gespoeld. Tevens wordt de waterbak voor de kippen schoon gemaakt.

Week 36, toch geen 4e operatie nu

Maandag 31 augustus en de wekker loopt af om 05.15 uur.  Wassen en aankleden, rugzak verder inpakken en dan wachten op de taxi. Alexander komt mij ophalen en in Tolga wisselen hij en Trude van auto zodat Trude mij naar Tynset brengt. Dan de helsebus in en de begeleidster brengt mijn rugzak en de tas met mijn cpap-machine naar binnen. Er zijn meerdere mensen die net als ik naar Elverum ziekenhuis moeten en onderweg pikken we er nog een aantal op. Het is onderweg ook slecht weer net als toen ik vetrok uit Kåsa. Veel regen. Ik neem mijn medicijnen en eet wat en dan krijg ik ook een kop thee met een lefse van de begeleidster. Tegen 10.00 uur zijn we bij het ziekenhuis en helpen ze mij en mijn tassen de bus uit en brengt de begeleidster mij naar de bali1 in het ziekenhuis.

Dan met de lift naar de 4e etage en dan even wachten tot ik naar mijn kamer wordt gebracht. Daar staat in ieder geval een leunstoel. De metingen worden weer gedaan en deze zijn gelukkig allemaal in orde. Even later komen ze ook met mijn bed aangereden.

Men komt nog langs om te vragen wat ik '-middags wil eten en voor de rest is het rustig. Ik lees wat. Iets na 12.00 uur komen ze bloedprikken. Daarna komt de afdelingsarts langs en die heeft een aantal vragen. En om 13.30 krijg ik mijn warm eten.

Na het eten komt eerst de anaethesist die vertelt dat ze een sterkere verdoving willen gebruiken zodat de artsen genoeg tijd hebben om alles te doen wat ze willen. Dat houdt in dat ik langet het gevoel in mijn onderlijf kwijt zal zijn. Ook een roesje zodat ik de operatie zelf niet zal meemaken.Prima voor mij.

Als hij weg gaat komt Simen Bekkelund Oskal, de overlege, om met mij te praten. Hij vertelt dat de belangrijkste reden voor een nieuwe operatie het nog steeds uitkomende wondvocht is. Ik vertel dat er sinds afgelopen donderdag niets meer in de pomp is gekomen en dan gaat hij verband etc. halen. Ik moet op bed liggen en hij verwijdert het verband en de pomp. Hij drukt nast de wond maar er komt niets uit. Gewoon verband erop en gelukkig geen pomp meer. Hij gaat overleggen met zijn collega en hij komt moregnochtend vroeg terug en dan wordt beslist of er wel geen operatie komt.

Ik ga vragen of ik van mijn kamer af mag maar dat mag niet. Drinken en eten kan ik vragen en dat wordt dan bij mij gebracht. 

Dus dat wordt wat doezelen, televisie kijken en lezen. Daarna om 19.00 uur kveldsmat en later douchen.Nog even bellen naar Peter en tegen 22.45 uur naar bed.

Dinsdag 1 september en ik heb maar een paar uurtjes kunnen slapen. Tegen 07.00 uur komen ze de metingen doen. Tegen 08.30 uur komt Simen en hj vertelt dat ze nu geen operatie zullen doen. Ik moet over twee weken voor controle bij hem komen en een eventuele operatie is altijd nog mogelijk.

Ik krijg mijn ontbijt en ze bestellen een taxi voor mij voor 10.00 uur. Eigenlijk zou ik met de helsebus van 15.00 uur moeten gaan maar ze hebben mijn kamer nodig dus krijg ik een taxi.

Iets na 10.00 uur komt Michel mijn kamer binnen, wat een verrassing. Hij krijgt van de zuster nog te horen dat hij onderweg moet stoppen omdat ik anders veel te stijf wordt. En zo gaan we op pad naar Kåsa. We kletsen wat af maar even na Alvdal gaat bij mij het doek dicht en ik wordt pas net voor Trangdalen wakker. Thuis aangekomen naar binnen en drinkt Michel nog wat cola alvorens hij weer op pad gaat. Jippie, weer thuis.

Woensdag 2 september en rustig aan gedaan.

Peter moet naar Asgeir en Femke rijdt mee zodat ze Nico en Ineke kan helpen met een pakje.

 's-Avonds moet Peter naar Øversjødalen i.v.m. een bestuursvergadering van het Samfunnshus.

Donderdag 3 september en na het ontbijt ruimen we de kamer op. Net voor negenen komen ze onze nieuwe stoelen brengen. Deze hebben we 23 juni besteld bij Bohus. Ze zitten heerlijk.

Vrijdag 5 september en we rijden met zijn drieën naar Tolga alwaar ik een afspraak heb om bloed te prikken en een afspraak bij de dokter. Bloeddruk is goed en daarna wordt crp geprikt. Die is weer naar beneden gegaan gelukkig. Rest wordt niet geprikt aangezien ik mijn medicijnen voor mijn schildkliet heb ingenomen. Maandag terugkomen dus.

Daarna gaan we boodschappen doen. 

In het weekeinde rustig aan gedaan. Nico en Ineke zijn langs geweest met kwark en pate.

Week 35 de heupproblemen blijven.

Maandag 24 augustus en wederom naar Tynset om verband te wisselen.  

Op de terugweg gestopt bij de brievenbus en daar lag een heel mooi fotoboek in tesamen met een kaart. Foto's gemaakt op vrijdag 17 april toen we ons cadeau verzilverd hebben van de carnavalsgroep.

Dinsdagmorgen heeft Peter een afspraak bij de pedicure.

Woensdagmorgen 26 augustus heeft Peter een afspraak bij Asgeir. Hij neemt eerst een watermonster hier. Daarna tanken en pakketje voor Femke ophalen en dan naar Asgeir. Dan naar matprat in Røros om het watermonster weg te brengen en ook naar Unicare om zijn zwembroek op te halen.

Ik krijg dan een brief in de app van helsenorge en schrik me een hoedje. Ik moet me maandag melsen in Elverum om de dag erna geopereerd te worden. Wat? Hoezo? Waarom? Helemaal perplex.

Gebeld naar Tynset alwaar ik te horen krijg dat de geleerde heren overleg hebben gehad en dat ze gezien de crp, vloeistof etc. het beter vinden om weer te opereren. Ik vraag om dan in ieder geval morgen met een orthopeet te spreken voor meer uitleg. In ieder genoeg om weer tranen met tuiten te huilen.

Donderdag 27 augustus en 's-morgens vroeg belt Kalle (de ortopeet) op met excuses dat hij niets gezegd had over een nieuwe operatie. Hij geeft duidelijk aan dat we zo niet door kunnen gaan en dat men echt een nieuwe operatie wil met een geheel nieuwe prothese. Opname op maandag en opereren op dinsdag. Antibiotica intraveneus en daarna, na een paar dagen, naar Tynset voor een twee weken. Dit resulteert in weer een fikse huilbui.

Daarna gaan Femke en ik naar Tynset. Er is vanaf maandag bijna geen vloeistof in de pomp gekomen. Kalle wordt er bijgeroepen maar hij is erg zeker van zijn zaak: zo wordt ik niet beter dus een nieuwe operatie is nodig. Na het wisselen van het verband wordt ik succes gewenst door de verpleegsters en mag ik gaan.

We doen boodschappen en nemen een aantal maaltijden voor Peter mee.

Thuis bel ik naar Elverum om tijd van aankomst te wijzigen en om een taxi en helsebus te regelen. Ik mag daar gelijk naar de afdeling en zij regelen dan een bloedproef. Ook zeg ik de afspraak af bij de dokter in Tolga van a.s. maandag. Daar moest ik komen om mijn bloeddruk te meten en om bloed af te nemen.

Vrijdag 28 augustus en ik probeer zoveel mogelijk te werken. Ook bankzaken regelen.

Zaterdag 29 augustus en probeer mijn blog zover mogelijk af te maken.

Zondag 30 augustus en wat huishoudelijke dingen gedaan. Ook mijn spullen klaar gezet omdat ik morgen tegen 06.00 uur opgehaald zal worden om naar de helsebus in Tynset gebracht te worden. Vandaar verder naar Elverum alwaar ze beslissen over wel of geen operatie. Er is vanaf donderdagmorgen tot nu toe eigenlijk geen wondvloeistof meer uitgekomen, dus het is en blijft spannend. Wordt vervolgd.

Week 34

Maandag 17 augustus naar polikliniek. Er komt veel wondvloeistof uit en de verpleegster moet er iemand bijhalen om te helpen. 

Peter heeft ondertussen  een afspraak bij Asgeir.

Dinsdag 18 augustus en Nico en Ineke komen op de koffie. Zij zijn afgelopen zondag weer naar Zweden geweest en hebben yoghurt voor mij meegenomen.

Woensdag 19 augustus en på lofte is weer begonnen.  

Peter moet naar Grimsbu voor de AP. Hij haalt Knut op in Tolga en zo rijden ze daar samen naartoe. Tegen 23.00 uur is hij weer thuis.

Donderdag 20 augustus en ik wordt om 08.00 uur opgehaald door Trude met de taxi. In Tolga nog een meisje opgehaald en daarna zet Trude mij af bij het ziekenhuis in Tynset alwaar ik om 09.00 uur een afspraak heb bij de diabetesverpleegkindige. Mijn langtijdsuiker zit op waarde 61 en dus zit ik in de middenmoot. Uit de gemeten waarde van de afgelopen twee weken komt niets spannend. Over drie maanden terugkomen en dan eerst weer een bloedproef laten doen.

Dan wachten tot 10.30 uur om verband te wisselen. De orthopeet komt kijken en zegt morgen contact op te nemen met Elverum. Als de verpleegster begint te knijpen op de wand komt er weer veel vloeistof uit. Dus orthopeet weer erbij en die gaat vandaag bellen naar Elverum. Geen verdere verklaring.

Dan wachten op de taxi terug. Maar eerst nog even bloedprikken. Om 12.00 uur is de taxi er en die brengt me weer netjes terug naar Kåsa.

Peter en Femke hebben 's-morgens al een aantal dingen op de aanhangwagen gelegd. Zo ook de koel-vriescombinatie van Femke die het afgelopen weekeinde begeven heeft. Gelukkig hadden wij nog een oude koelkast staan die nu bij haar in de keuken staat.

Vrijdag 21 augustus en weer wat proberen te werken.

Zaterdag 22 augustus rijden Femke, Peter en ik naar Røros alwaar Peter en Femke gaan zwemmen terwijl ik rustig in de foyer kan zitten. Daarna weer terug naar huis waar we tot de ontdekking komen dat Peter zijn zwembroek heeft vergeten. Oeps.

Verder in het weekeinde weer rustig aan gedaan.

Week 33 polikliniek en Yore weer terug naar huis

Maandag 10 augustus en ik heb om 13.00 uur een afspraak bij de polikliniek om de hechtingen te laten verwijderen en om het verband te wisselen. Britt, de hoofdzuster van de afdeling is er gelukkig ook en zij geeft aanwijzigingen hoe het verband weer aan te brengen en de pomp weer aan te sluiten. Peter ziet hoe een en ander aan toegaat.Vandaag wordt ik ook officieel ontslagen uit het ziekenhuis.

Dinsdag 11 augustus

Woensdag 12 augustus en Yore, Peter en Femke maken het kippenhok schoon. Peter rijdt alles weg met de tractor.

Donderdag 13 augustus en Peter brengt Yore weer naar Gardermoen.

Daar gaan ze.

Stop bij Mycklegård

Gardermoen

Bij Starbucks

Peter mag meelopen tot aan de gate. Daar weet Yore zelf wat hij moet doen.

Peter rijdt weer terug naar Kåsa terwijl Yore in het vliegtuig naar Nederland zit.

Femke en ik zijn om 11.00 in Tynset om verband te wisselen. Daarna naar de apotheek waar we horen dat het recept niet op blauw recept is waardoor ik veel zou moeten betalen. Ze besluiten naar het ziekenhuis te bellen terwijl alvast een plantje gaan kopen op rekening van Rinus en Rita. Dank je wel.

Ik krijg een telefoontje uit het ziekenhuis om door te geven dat het recept veranderd is. Gelukkig maar. Terug naar de apotheek waar gezocht moet worden naar de medicijnen. Eindelijk hebben ze  twee  doosjes gevonden. Ik ben an alvast in het cafe gaan zitten want het duurt ontzettend lang. Femke komt ook en en we drinken wat water. Dan naar de auto alwaar we Hein tegenkomen. Hij gaat morgen naar Nederland en heeft twee mensen bij die op komen passen aangezien Danielle in Italie is. Ik ga in de auto zitten terwijl Femke boodschappen doet.Daarna rijden we terug naar huis.

Vrijdag 14 augustus en ik probeer wat te werken.

In het weekeinde rustig aan gedaan.

Week 32 Uit het ziekenhuis en Yore is jarig.

 Maandag 3 augustus en Peter en Yore zetten mijn nieuwe bureaustoel in elkaar.

Na de luch met gebakken eieren hebben ze een heerlijk toetje.

In Tynset is er net weer een helicopter geland.

's_Avonds komen Nico en Ineke weer op bezoek. Gezellig.

Donderdag 6 augustus krijg ik na mijn 1e intraveneuze antibiotica ( om 06.00 uur) te horen dat ik overga op tabletten. De ortopeed komt langs en die vertelt dat als alles goed gaat ik morgen naar huis mag.

Er komt een diabetesverpleegkundige langs want het blijkt dat ik diabetes 2 heb. Dit hebben ze ontdenkt nadat ik vrijdag 17 juli ben opgenomen. Ik krijg uitleg en krijg een dingetje onder mijn arm die mijn bloedsuiker in de gaten moet houden.

Ook wordt de kathether verwijderd alsook de lijn uit mijn nek. Ik krijg een kleinere draagbare pomp en de fysiotherapeute loopt met me mee als ik met krukken de gang op ga en de trap naar boven en beneden neem. Dit is de eerste keer dat ik weer met krukken loop, heb de laatste tijd met een prekestol gelopen.

Vrijdag 7 augustus en ik mag naar huis. Douchen en dan wachten tot ze verband en pomp wisselen. Nog een bezoek van een andere diabetesverpleegkundige en papieren om medicijnen te halen.

Ze noemen het een helgepermisjon en zodoende wordt de taxi niet vergoed. Femke gebeld en zij komt om 14.00 uur naar het ziekenhuis. Ik heb dan net mijn soep gekregen. In heel Noorwegen liggen de apotheken eruit dus we kunnen geen medicijnen ophalen. We krijgen voor vanavond en morgenochtend antibitica mee. Dus gelijk naar huis.

Daar is Yore gras aan het maaien.

Zaterdag 8 augustus en Femke gaat naar Tynset om mijn medicijnen te halen. Een van de voorgeschreven  antiotica is niet op voorraad. Ze bellen naar de andere apotheek in Tynset, maar die heeft hem ook niet. Dan naar het ziekenhuis gebeld en daar kan Femke dan naar toe om voor enkele dagen die antibotica mee te krijgen. Een heel gedoe. De apotheek besteld in ieder geval.

Peter gaat met Yore naar Unicare in Røros om te zwemmen. Het water is 32 graden en het was erg lekker zeiden ze.

Zondag 9 augustus is Yore is jarig.

Nico en Ineke komen 's-middags op bezoek en Yore krijgt een lekkere reep chocolade.

Zelf zie ik er niet echt florisant uit, maar ik ben thuis en dat is het belangrijkste nu.

Week 31: heupoperatie 3 , Yore is in Noorwegen en Mickey is gestorven.

Maandag 27 juli en om 11.00 uur wordt ik weer naar de operatiekamer gereden. Deze keer geen voorberedingskamer mar gelijk de operatiekamer in. Daar staan al een aantal mensen te wachten en dan gaan we weer voor de derde keer.

Op de uitslaapkamer krijg ik het ontzettend koud en krijg ik twee warmtedekens. Die helpen gelukkig wat want al dat klappertanden is niet niks.

Daarna terug naar mijn eigen kamer en krijg ik weer antibiotica. Omdat de lijn erg gevoelig is miet ik in een speciale houding liggen om het alarm van de infuuspomp niet af te laten gaan.

Dinsdag 28 juli en Nico en Ineke komen op bezoek.

Dagen gaan voorbij met wat lezen, televisie kijken en een aantal keren antibitica per dag. Ik slaap slecht en kijk elke nacht wel televisie op mijn tablet.

Donderdag 30 juli gaat Peter met de trein van 09.44 uur naar Gardermoen om Yore af te halen. Trein is op tijd en het vliegtuig ook. Daarna gaan ze samen met de trein richting Tolga.

In Tynset stappen ze uit en daar staat Femke te wachten om samen naar het ziekenhuis te gaan. Daar zit ik al in het restaurant te wachten. (Echt een van de weinige keren dat ik daar mocht zijn i.v.m. besmettingsgevaar).

Na het bezoek gaan ze lekker uit eten bij Famiglia.

Vrijdag 31 juli en Yore heeft zijn nieuwe shirt aan, verjaardagscadeau van ons en Femke.

Omdat mijn eetlust slecht is krijg ik vandaag een lekkere omelet als ontbijt.

Ze komen alledrie op bezoek 's-middags en daarna gaan ze boodschappen doen.

's-Avonds hoor ik van Femke dat Mickey wel binnen is gekomen maar dat ze erg langzaam kwam aangelopen en zichzelf niet was.

Zaterdag 1 augustus en het gaat slechter met Mickey.

Peter en Yore komen op bezoek.

Zondagmorgen 2 augustus en dan hoor ik dat Mickey is gestorven. Dat geeft dus een enorme huilbui bij mij. Ten eerste omdat ze gestorven is en omdat ik er niet bij was. Ze is 15 jaar geworden en we zullen haar erg missen.

Ze wordt begraven bij de bomen achter Femke haar huis.

Yore heeft een kruisje gemaakt