Femundløpet en orkaan Ole

Woensdag 4 februari werk ik eerst bij Vidarheim, daarna ga ik naar de dokter voor mijn oren, en heb ik de maandelijkse bijeenkomst voor de schoonmakers. Als dat achter de rug is ga ik naar Astrid waar ik verwelkomd wordt met koffie en een stuk gebak. Astrid is afgelopen week 70 jaar geworden en ze heeft o.a. een mooie ingelijste foto van haarzelf op 17-jarige leeftijd gekregen.Dat weet ze zich zelf wel te herinneren, maar niet van wie ze het gekregen heeft.
Daarna gaan we met Rex een stuk lopen en het is heerlijk. Lekker buiten genieten.
Als ik thuis ben komt Eleonie met de kids op visite en ze brengt een økologisk Jordbærgrød mee. Dat wordt genieten. De twee oudste vermaken zich met de playmobil en de walnoten en Silje krijgt een lekker fruithapje.
Daarna is het tijd voor Øversjødalen.

Donderdagavond is er een inbyggermøte in Hodalen en uit de verschillende reacties vanuit Kåsa en Øversjødalen weten we al dat er daar bijna niemand daar toegaat. De reden is heel simpel: waarom wel in Tolga, Vingelen en Hodalen, maar niet in Øversjødalen.
Enfin, Peter en ik gaan wel en ook Jon Petter en Lina komen naar Hodalen. In totaal zijn we met zijn zestienen, buiten de 5 mensen van de gemeente en de raadsman. De bedoeling is om een discussie aan te gaan aangaande een nieuw op te stellen kommuneplan. Na een inleiding en een heerlijke soep worden we in 4 groepen verdeeld en iedere groep krijgt een of meer stellingen. Daarna wordt alles centraal besproken, drinken we nog koffie en dan is het weer tijd om op huis aan te gaan. We horen nog wel dat de opkomst goed is, aangezien er in Tolga maar 4 mensen zijn komen opdagen.

Vrijdag werk ik weer thuis aangezien Vidarheim in gebruik is tot en met maandagavond laat.
Het is een prachtige dag en daar moeten we van genieten natuurlijk.

Die avond gaat Peter naar Erik om daar samen met Bill te praten over hoe en wat met de eventueel aan te schaffen varkens.

Zaterdagmorgen gaan we tegen zevenen naar Tolga. De voorbodes van orkaan Ole zijn zichtbaar. Het sneeuwt en het waait en de weg is een wasbord van sneeuwduinen. Alles gaat goed en we zijn mooi op tijd bij de Sætershallen om daar te gaan helpen bij de Femundløpet. We krijgen alle twee een bodywarmer en doen van alles en nog wat in de keuken en de zaal. We zijn met genoeg mensen en we hebben alle tijd om af en toe naar buiten te kijken. Soms zien we niets vanwege de sneeuw en de wind maar gelukkig zien we wel een aantal junioren vertrekken richting Røros.

Om 11.00 uur horen we van Kristin dat Peter en ik naar huis kunnen. Er is niet veel meer te doen en aangezien wij het verste weg wonen, vinden ze dat wij mogen stoppen. We nemen afscheid en vertellen dat we zondag terugkomen als toeschouwer.
We doen nog wat boodschappen en rijden dan voorzichtig terug naar huis. Het stormt en het sneeuwt en het zicht is erg slecht. Af en toe eigenlijk geen zicht.

Zicht op de weg

Waar is de weg?

Te veel naar rechts en we komen er zelf niet uit.

Wachten op buurman Erik

En jawel, voor de eerste keer dat we in Noorwegen wonen, gaan we van de weg af en komen er zelf niet meer terug op. Een telefoontje naar Erik en we zijn weer op de weg en dan zijn we thuis.
Het gaat echt te keer en ik ben blij dat we weer veilig thuis en ook binnen zijn.

Sneeuwbeer

Die avond wordt het steeds slechter en er is pas 1 junior binnen in Røros. Er zitten er een paar vast in de bergen en er zijn er een paar naar beneden gehaald. De 400 km rijders zitten in Tufsingdalen met een verplichte pauze en de 600 km rijders zitten verspreid. Een aantal zitten vast en een aantal zijn in Søvollen.

Avondrondje met Beer

De volgende ochtend is de wind iets gaan liggen, maar vanwege de omstandigheden in de bergen wordt de Femundløpet afgelast. Gelukkig is iedereen veilig binnen en op weg naar Røros voor een speciale bijeenkomst.

Uitzicht zondagmorgen om 08.00 uur

Het terras

Uitzicht vanuit slaapkamer

Tegen tienen gaan we aan het werk om de gevallen en opgewaaide sneeuw op te ruimen en even later komt ook Erik met de tractor.

Die middag komt de wind weer in alle kracht opzetten, maar we zitten lekker binnen en lezen en kijken wat televisie.

Maandag hebben we plus graden en het drupt werkelijk overal. Het gevolg is dat we weer een hele grote en lange ijsbaan bij en voor het huis hebben. Dat betekent brodders onder de laarzen en heel voorzichtig lopen. Peter gaat met de spark de post halen en Beer rent mee.
Ik heb een oproep ontvangen van Tynset ziekenhuis voor een slaaptest. Zondagavond 8 maart moet ik me om 21.30 melden en dan wordt ik aan de apparatuur gelegd en mag ik daar gaan slapen. De volgende ochtend om een uur of 11.00 weer naar huis. Met of zonder eventuele apparatuur.
Vandaag ook een telefoontje vanuit Trondheim gehad. Vrijdag 13 maart wordt ik daar in het St. Olav geopereerd en van te voren dien ik een poederkuur te volgen, oftewel in mijn geval een Herbalife kuur. Dit om af te vallen en om het de chirurg makkelijker te maken om goed te kunnen opereren. Mijn maagbandje wordt verwijderd en mijn maag zal worden verkleind. Van te voren moet ik nog een keer naar Trondheim om een gesprek te hebben met de anesthesist en de chirurg Dr. Mårvik. Tevens wordt er dan bloed afgenomen etc.

Dinsdag is het een mooie dag met veel zon en alweer graden boven nul. De ijsbaan is er nog steeds.
Die avond skypen we met Maastricht en is Yore door het dolle heen. Vrijdag over een week zie ik ze weer in levende lijve aangezien ik de 20e naar Nederland ga voor een paar dagen.

Medische perikelen

Dinsdag werk ik de gehele dag in Vidarheim aan het werk en als ik thuis kom ben ik gebroken. Mijn hele lijf protesteert en ook de volgende dag werkt het nog door.

Woensdag laat ik Astrid dus weten dat ik niet kan komen en blijf lekker thuis.
's-Middags maakt Peter wafels om mee te nemen naar het samfunnshus aangezien ik aan de beurt ben voor de servering. Het is niet erg druk maar we hebben wel bezoek van drie mensen uit Hodalen. Een ervan is de zus van Per Ellefsplas en komt dus uit Øversjødalen.
Daarna zijn Inger, Jan, Magnhild, Sissel, Bjørn Olav, Peter en ik in de bibliotheek omdat we in het komitee zitten voor de Påskebasar van 1 april aanstaande. We spreken een en ander door en beslissen ook wie waar om prijzen/prijsjes gaat vragen. Volgende møte is woensdag 4 maart.
We halen de post op en er zit een brief bij van het St, Olavs Hospital, de uitslag van de slaaptest. Het blijkt dat ik slaapapneu heb en ik wordt doorgestuurd naar Tynset. Wordt dus vervolgd.

Donderdag rijden we naar Tynset. Eerst naar de Hedmark Sparebank alwaar ik de afgelopen dinsdag gevonden bankpas af ga geven. Via facebook had ik de eigenaar al gecontact, een jongen uit Folldal, en afgesproken dat ik de kaart bij de bank af zou geven. We vragen dan gelijk of ze iets kunnen geven voor de Påskebasar en we krijgen een rugzak mee. Daarna naar Tynset boekhandel om een nieuwe batterij in Peters horloge te laten zetten en hier krijgen we een kinder pastamachientje.
Daarna is het tijd voor mijn afspraak bij de nevrologiske klinikk. Hij weet niet waarom ik de klachten heb in mijn handen en daarom moet ik donderdag 26 februari terugkomen voor wat onderzoeken.
Dan is het tijd voor koffie en een broodje bij Waagans bakerie  en daar zien we Dorthe Iversen van Tolga kommune.
Daarna naar BilXtra alwaar we twee gele hesjes en een hoofdlichtje krijgen. Daarna terug naar Tolga waar we bij de kapper twee flessen shampoo krijgen. Dan op bezoek bij Atelier Hvitsommerfugl waar we een mooi beeldje krijgen. Hierna doen we boodschappen en gaan dan weer op huis aan.

Vrijdagmorgen wordt ik weer opgehaald door de taxi en rijden we weer naar Røros. Dan in de bus die deze keer een andere route moet volgen om Røros uit te komen. Het is namelijk  NM Langrenn en hierdoor zijn verschillende wegen afgesloten. Aangezien we ook bij het rehabiliteringscentrum moeten zijn om iemand op te halen zie ik wat meer van Røros. Daarna langs Røros Hotel en dan zijn we weer op de gewone weg naar Trondheim. Ik moet nuchter zijn voor de gastroscopie, dus deze keer geen koffie met een kaakje voor mij. Na aankomst om 12.00 uur registreer ik mijzelf en ga dan zitten wachten tot ik geroepen wordt. Om 12.40 uur is het mijn beurt en mag ik, na verdovingsvloeistof in mijn keel ingespoten te hebben gekregen, op mijn linkerzijde op het bed gaan liggen. De dokter geeft mij een ring waar ik op kan bijten en dan begint het. Natuurlijk is het kokhalzen erg vervelend en moet ik mijn best doen om gewoon rustig te blijven ademen. Slokdarm, maag en 12 vingerige darm worden onderzocht en er wordt op verschillende plaatsen wat weefsel weg gehaald. Als hij dat ook wilt doen vlak bij mijn slokdarm lokt dat een enorme kokhalsaanval uit en moet ik even rustig worden voor hij verder kan gaan. Gelukkig is hij dan klaar en wordt de slang verwijderd. Na even rustig te hebben gelegen kan ik van het bed af en vertelt de dokter dat mijn maagbandje is verschoven en dat het nu tegen de slokdarm aanzit. Dit verklaart een heleboel. Ik heb veel pijn in mijn maag en buik en dat komt van de lucht die de dokter ingeblazen heeft. Nadat ik afgerekend heb probeer ik een eindje te lopen en daarna ga ik wat televisie kijken, NM langrenn in Røros. Als de bus komt ga ik lekker zitten met mijn jas over me heen en probeer wat te slapen. Ik heb nog steeds het gevoel dat die slang in mijn slokdarm zit, erg vervelend. Na een lekkere kop zoete thee en een kaakje voel ik me iets beter, alhoewel de pijn blijft. Na de busreis met de taxi naar huis, en ook die wordt slapend doorgebracht.
Thuis gekomen duik ik lekker in de stoel en na wat gegeten te hebben gaat het weer wat beter.Die avond maak ik nog een chocoladetaart voor zaterdag.

Zaterdag gaan we op tijd naar Øversjødalen alwaar we vandaag een buiten evenement hebben.
Jan is er al en even later komt Bjørn, de man van Sissel, om een grill te brengen.
Espen Heitmann van Kommune Tolga arriveert om 11.00 uur en dan is het tijd voor de meegebrachte koffie. Daarna worden de grills aangestoken en wordt er water gekookt voor de kokekaffe.

Jan Pallin

Jan en Peter

Marie, Enrique en Egil Terje

Simen, Loriëlle en Julie klaar voor de start

Alle deelnemers op een rijtje

Starten maar

Grillmat 1

Grillmat 2

Enrique is het eerste terug van de kleine ronde

Julie en Simen zijn tweede en derde

Loriëlle en haar moeder Marie zijn vierde en vijfde

Opa Magne komt rechtstreeks van huis en is buiten de kompetitie

Jon Petter en zoon Emil zijn zesde en zevende

Lars Peder is de eerste bij de grote ronde

Egil Terje is tweede

Tijd voor kokekaffe, warm sap, taart en vlees

Kokekaffe, oftwel gekookt water waar de speciale koffie in geroerd wordt

Simen Jordet geniet van de sneeuw, hij eet het zelfs op

Sissel met man Bjørn en dochter Connie en vriend Tomas zijn er ook bij

Lekker genieten van een pup van 4 maanden

Gezellig samenzijn met het benantwoorden van een twaalftal vragen

Jan leest de goede antwoorden voor

Sissel, Bjørn met hun poedel en Jon Petter Jordet

Emil Jordet

Tegen drie uur zijn we weer thuis en laten we Beer uit en hakken we nog wat ijs weg bij de garage.
Al met al een hele lekkere buiten dag.

Zondag slapen we eerst wat uit en dan gaan we een rondje met Beer. We maken de stal schoon en dan gaan we eten. Het bed wordt verschoond, er worden wassen gedraaid en opgehangen en we werken voor VGBE. We kijken nog wat televisie en dan is het weer bijna tijd om naar bed te gaan.